Havalandırma sonradan eklenemez
Kazan dairesinde iki ayrı hava ihtiyacı vardır: yanma havası ve havalandırma havası. İkisi karıştırıldığında ortaya çıkan sonuç aynıdır — cihaz verimsiz çalışır, kötü durumda emniyet tertibatı devreye girer ve tesis soğuk kalır.
Menfez kesiti cihaz kapasitesine göre hesaplanır ve alt-üst olmak üzere iki noktadan verilir. Bu boşluklar mimari projede yerini almazsa, kazan dairesi bittikten sonra beton duvarda delik açmak gerekir. En pahalı düzeltme budur.
Servis payı, cihazın kendisi kadar yer kaplar
Kazan dairesi planlanırken cihaz ölçüsü yeterli sanılır. Oysa brülörün sökülebilmesi, kazan kapağının açılabilmesi, pompanın değiştirilebilmesi ve genleşme tankına ulaşılabilmesi için çevresinde boşluk gerekir. Bu boşluk bırakılmadığında bakım her seferinde daha uzun sürer ve bazı işlemler için başka bir ekipmanın sökülmesi gerekir.
Bir de kapı ölçüsü var: kazanın içeri girdiği kapıdan bir gün çıkması da gerekir. Kazan dairesi duvarı kazan yerleştirildikten sonra örülmüşse, cihaz değişimi duvar yıkmayı gerektirir.
Gaz algılayıcı doğru yüksekliğe konur
Doğalgaz havadan hafiftir, sızıntı hâlinde yukarı çıkar; bu yüzden algılayıcı tavana yakın konumlandırılır. LPG havadan ağırdır ve tabana çöker, algılayıcısı da zemine yakın olur. Aynı mahalde iki yakıt varsa iki ayrı algılayıcı gerekir.
Algılayıcı tek başına yeterli değildir: selenoid vanaya ve havalandırma fanına bağlanmadığı sürece yalnızca alarm verir, gazı kesmez. Bağlantı yapıldıktan sonra sistemin test edilmesi ve testin belgelenmesi gerekir.
Zemin ve tahliye unutulur
Kazan dairesinde su vardır: emniyet ventilinden boşalan su, yoğuşmalı cihazın kondens suyu, dolum ve boşaltma işlemleri. Zeminde süzgeç yoksa bu su elektrik panosunun ya da pompanın altına gider.
Kondens suyu asidiktir ve pis su hattına verilmeden önce nötralizasyon gerektirir. Zemin eğimi ve süzgeç konumu, kazan dairesi betonu dökülmeden kararlaştırılır — sonradan yapılabilecek bir şey değildir.