Mevcut hatlar haritada göründüğü yerde olmayabilir
Kazıya başlamadan önce ilgili kurumlardan mevcut altyapı bilgisi istenir: elektrik, su, kanalizasyon, telekom, doğalgaz. Ancak bu paftalar yıllar içinde yapılan değişiklikleri her zaman yansıtmaz. Özellikle eski yerleşimlerde hattın gerçek konumu paftadakinden sapabilir.
Bu yüzden kritik geçişlerde el ile açılan deneme çukuru, makineyle ilerlemekten daha hızlıdır. Kesilen bir kablo ya da delinen bir içme suyu hattı, kazanılan bir günü haftalarca geri alır.
Trafik ve yaya güvenliği işin kendisi kadar planlanır
Yerleşim içindeki kazılarda güzergâh planı kadar trafik planı da gerekir. Hangi şerit ne zaman kapanacak, yaya geçişi nereden sağlanacak, gece aydınlatması ve yönlendirme nasıl olacak — bunlar işe başlamadan belirlenir ve ilgili belediyeyle karara bağlanır.
Plansız kapatılan bir şerit, işin durdurulmasına kadar gidebilir. Duran bir kazı açık kaldığı sürece hem risk hem maliyettir.
Dolgu ve yüzey, işin görünen tek kısmıdır
Şebeke ne kadar iyi döşenirse döşensin, kullanıcı yalnızca yüzeyi görür. Dolgunun katman katman ve sıkıştırılarak yapılmaması, aylar sonra yolda çökme olarak ortaya çıkar. O çökme, tamamlanmış bir işin yeniden açılması demektir.
Sıkıştırmanın kayıt altına alınması, hem işveren hem yüklenici için sonradan çıkacak tartışmayı bitirir. Kayıt yoksa tartışma teknik olmaktan çıkar.
Kot ve eğim sonradan düzeltilemez
Cazibeli akan hatlarda — kanalizasyon ve yağmur suyunda — eğim işin kendisidir. Ters eğimle döşenen bir hat, boruları sağlam olsa bile çalışmaz; tıkanma tekrar eder ve sebebi görünmez.
Bu yüzden kot kontrolü kazı ilerledikçe yapılır, hat kapatıldıktan sonra değil. Kapatılmış bir hattın eğimini ölçmek, hattı yeniden açmak demektir.